Zaburzenia psychiczne u dzieci

Zaburzenia psychiczne u dzieci. Gdy dziecko złości się, denerwuje i chce postawić na swoim, często takie zachowania odczytujemy jako etap konkretnego rozwoju oraz tzn. „próbowanie rodziców bądź innych osób” ile sobie może pozwolić. Starsze dzieci, czyli młodzież często popadają w problemy z rówieśnikami, które niekiedy kończą się agresją bądź postawą wycofania się z życia rodzinnego lub towarzyskiego. Nauczyciele, rodzice bądź opiekunowie takie sytuacje tłumaczą tym, że nastolatkowie dorastają. Są w okresie buntu, który po pewnym czasie przejdzie i wszystko wróci do normy. Oczywiście, że młodzież ma prawo do buntu. To normalna rzecz. Czy na pewno? I tutaj przechodzimy do głównego tematu artykułu, czyli zaburzeń psychicznych u dzieci. Takie zaburzenia trudniej jest dostrzec u dzieci niż u dorosłych, ponieważ przebiegają one trochę w innej formie. Tylko kiedy odróżnić problemy wychowawcze od zaburzeń psychicznych? Tutaj kluczową rolę odgrywają rodzice dziecka. To oni spędzają z nim najwięcej czasu. Jeśli rodzic zgłasza, że nie może poradzić sobie ze swoją pociechą, nie wie jak pomóc własnemu dziecku, to najważniejszą kwestią jest przeprowadzenie rzetelnego i szczegółowego wywiadu z nim. W trakcie takiej rozmowy dowiemy się, jak funkcjonuje rodzina, czy jest to rodzina, która mieszka, żyje razem. Drugim sposobem, aby zrozumieć to, co się dzieje w głowie dziecka, jest rozmowa z nim….szczera rozmowa. Nie na zasadzie pytań typy „Co Ci dolega?” czy coś w tym stylu. To ma być rozmowa, po której dziecko dojdzie do wniosku, że ma w swoim otoczeniu osobę, którą może dążyć zaufaniem. I do której może przyjść z każdym problemem. W psychologii występują cztery główne obszary zaburzeń psychicznych u najmłodszych i młodzieży: – zaburzenia lękowe są to zaburzenia związane ze stresem. Mogą być połączone z czynnikami biologicznymi oraz czynnikami indywidualnymi; – niedostosowanie społeczne, które charakteryzuje się często agresywnym zachowaniem człowieka. Do takich zaburzeń możemy zaliczyć np. kradzież, bójki, lenistwo szkolne czy też ucieczki z domu; – zaburzenia połączone z chorobą somatyczną są to zaburzenia działania organizmu człowieka (ból głowy, problemy gastryczne, bóle stawów). Takie zaburzenie może odbywać się w sposób ciągły lub nawracający; – całościowe zaburzenia rozwoju-mają różne przyczyny, ich objawami mogą być np. utrudnione kontakty społeczne. Istotne jest to, że jeśli zauważymy takie zaburzenia u dzieci, to możemy przeciwdziałać im jak najszybciej. Takie zaburzenia psychiczne nie biorą się z niczego. Wszystko ma swoją przyczynę. Presja rodziców, dostosowanie się do środowiska rówieśniczego, rygorystyczni i surowi nauczyciele, obszerny program nauczania, które dziecko musi pojąć, dostęp do Internetu, gry komputerowe. Rodzicu, jeśli zauważysz coś niepokojącego w zachowaniu swojego dziecka. Coś, co się powtarza często, to nie czekaj. Skonsultuj się, porozmawiaj z psychologiem lub psychiatrą. Im wcześniej twoja pociecha otrzyma pomoc, tym lepiej. Jak mówi przysłowie lepiej zapobiegać niż leczyć.